Ne savaşlar gördüm, ne yenilgiler tattım,
Hayat, bana en sert tokadını attı her defasında.
Dizlerim kanadı düşüp kalkmaktan,
Ama hiç vazgeçmedim, hep yürüdüm yollarımda.
Bir rüzgâr esti, bazen savurdu beni,
Bazen bir dağ gibi dikildim karşısında.
Düşsem de kalksam da,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta