Geceler akar gider önümden hızla
Durdurmak ne mümkün rüzgarları
Israrcılığım para etmez bu cihanda
Yine de bilmek ne mümkün
Kayıp bir hazine arar gibidir insan biçare
Ay ile bulutlar kaplar ruhumu kalın bir örtü gibi
Sokulurum sıcaklığına dünyanın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta