Ağlamaksa, ağlarız.
Hüzünlerin acının nirvanasınıda görürüz,
Şunu bilki esrik,devinimsiz yürek, ne istediğini bilmeyen sen.
Düştüğüm yerden kalkmakta boynumun borcudur, bilesin.
Şimdilerde ben yüreğimin diyetini ödüyor olacağım.
Mor dağlara ağıtlar yakıp, gözyaşları demliycem.
Ve birgun bahar kokularına uyanan ben olacağım...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta