İçimde kum gibi ufak
Yağmur misali ip ince bir çocuk,
Gölgesine vuran yağmur taneleri
Kanattı uykusuz gecelerini
İçimde keder kesiği bir çocuk,
Bir çingenenin bedduasında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kabartı uykusuz gecelerini
Kutlarım azizim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta