İçimde ordu var
Gözlerim tüfek
Ağlarken çiçek atar
Gülerken fişek
İnsanı dost bildik
Düşmanlığı ne bilek
Dirliğimizi, birliğimizi bozanlara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Mustafa , verdiğin mesajlara söylenecek bir söz yok ...Ama dikkat edersen şiir , ilk bölümdeki gibi devam etmiyor (şiirsel anlamda, yazılış tekniği olarak) son iki bölümde. O bütünlüğü sağlarsan bence çok daha sağlam bir yapısı olur şiirin . Sevgiyle kal ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta