Hayallerim vardı;
Ümidimi kestiğim, atmaya kıyamadığım…
Sözlerim vardı;
Gözlerimin gözlerine söylemeye fırsat bile bulamadığı…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlamlı ve güzel bir şiir
yüreğine sağlık Birgül hanım
Umut hep sıcıcık yeşersin gönüllerde. Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta