Bu şehir üstüme üstüme geliyor anne,
Sokak lambaları bile küskün yüzüme.
Bir martı çığlığı takıldı boğazıma,
Adını söyleyince sızlıyor yüreğime.
Ben ki en çok seni sevdim bu hayatta,
Bir de memleketi… yaralı, suskun.
Ellerim cebimde değil artık,
Avuçlarımda taş gibi bir hüzün.
İçimde bir ülke yanıyor bu gece,
Dumanı gözlerimden yükseliyor gizlice.
Adını koyamadım bu hasrete,
Sen mi uzaksın, yoksa ben mi sürgünde?
Bir çocuğun ağlayışı çınlar kulaklarımda,
Ekmek kokusu karışır karanlığa.
Gülüşün düşer kaldırımlara,
Toplarım cebime, saklarım yarına.
Ben sustukça çoğalır kelimeler,
Bir isyan olur dilimin ucunda.
Yaralarımı türkü yaparım ben,
Söylerim geceye, yıldızların avlusunda.
İçimde bir ülke yanıyor bu gece,
Adın geçince titrerim ince ince.
Bir yanım sevda, bir yanım gurbet,
Ben en çok da susunca eksildim memlekette…
Kayıt Tarihi : 18.2.2026 08:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!