BAHARA ÇEKİLEN NEFES GİBİ
Sessizliğin yeni mimarisiyle,
şimdi içimde yeni bir Şehir kuruluyor.
Kirişleri sabırdan, duvarları ümitlerden...
Her tuğlada yankılanıyor yeni bir başlangıç,
harcını bağlayan yeni bir tutkuyla.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




İÇSEL İMAR PLANI idi
Yıkım ruhsatı
Nakliyecinin İnsafı
ruhunu satmamış Baş Mimarlar
ve
içimdeki ütopik şehrim
bunların hepsi şehrimin dışında kaldı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta