İçimde bir his var
İçimde tutsak bir his var
Uçmak ister gök yüzüne
Mutluluğa kanat çırparak
İçimde bir ışık var
Yanmak ister yer yüzüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ben bu şiiri ne zaman yazıp da buraya asmışım yahu :S hiç haberim yok... hatta kuvvetli ihtimalle benim değildir bir karışıklık olmuştur. Bende tutsak hisler bulunmaz ve de zaten istediğim an uçarım :P
zemheridir tabii... 'zemberiye' diye bir kelime bilmem ben. Yazan yanlış yazmış.
İşe bak... benim adımla şiir yazılmış ve yorum bile almış... çok şaşırdım!
İçimde bir ışık var
Yanmak ister yer yüzüne
Kasırgalar poyrazlara aldırmadan
Özgürlük feneri olmak istiyor
İçimde bir filiz var
Yeşermek istiyor
Zemberiye ayına inat
Kök salıp büyümek istiyor
Çok güzel bir çalışma. tebrik ederim. ancak zemberiye ayı yerel bir kelime değilse zemheri ayı olarak yazılsaydı daha güzel olurdu diye düşünüyorum. saygımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta