İçimde Bir His Var Şiiri - Mucize Şiirle

İçimde bir his var,
Adını koyamıyorum ama ağır…
Sanki günlerim sayılıymış gibi,
Sanki zaman bana veda etmeye hazırlanıyormuş gibi.
Sabahlar eskisi kadar umut taşımıyor artık,
Gecelerse fazlasıyla uzun,
Fazlasıyla sessiz.

İçimde bir his var,
Kalbim bir yolculuğa hazırlanıyor sanki,
Dönüşü olmayan bir yola…
Ama bavulumda korkudan çok kırgınlık var,
Keşkeler var,
Söylenememiş cümleler var.

Gülüyorum bazen insanlara,
Ama gülüşümün ardında
Yavaş yavaş solan bir ruh saklı.
Kimse fark etmiyor içimdeki vedayı,
Ben bile alışmaya çalışıyorum yokluğuma.

İçimde bir his var,
Sanki son defa seviyorum her şeyi;
Gökyüzünü, rüzgârı,
Bir çayın sıcaklığını avuçlarımda,
Bir dost sesini uzaktan…

Her şey fazla kıymetli oldu birden,
Çünkü kaybedecekmişim gibi seviyorum artık.
Adımlarım daha yavaş,
Bakışlarım daha uzun,
Kalbim daha kırılgan.

İçimde bir his var,
Sanki kalbim yorgun bu dünyadan,
Sanki ruhum bir yerlerde dinlenmek istiyor.
Çok çabaladım güçlü görünmek için,
Ama insan bazen sadece yoruluyor…
Sessizce.

Geceleri yıldızlara bakıyorum,
Sanki birazdan aralarına karışacakmışım gibi.
Ay bana daha yakın geliyor,
Dünya ise daha uzak…

İçimde bir his var,
Bir vedaya hazırlanır gibi susuyorum.
Kırdıklarım geliyor aklıma,
Kırıldıklarım diziliyor karşıma.
Keşke diyorum,
Biraz daha sarılsaydım hayata,
Biraz daha affetseydim insanları,
Biraz daha kendimi…

Eğer gerçekten son günlerimse,
Kimse ağlamasın isterim;
Ben zaten çok ağladım içimde.
Kimse suçlamasın kendini,
Hayat bazen fazla ağır oluyor sadece.

Bir çiçek koysunlar kalbimin üstüne,
Solmayanından olsun mümkünse,
Ben solmaya çok alıştım çünkü.

İçimde bir his var,
Karanlık değil ama hüzünlü,
Korkutmuyor ama yoruyor,
Bir son gibi değil de
Uzun bir uykunun başlangıcı gibi.

Belki yanılıyorumdur,
Belki bu his geçer,
Belki yarın yine umutla uyanırım.
Ama bugün kalbim fısıldıyor bana:
“Her şey sonsuz değil…”

Ve ben ilk defa bunu kabulleniyorum,
Sessizce, kırılgan bir huzurla.

İçimde bir his var…
Sanki son günlerimmiş gibi.

SöZ : Mucize