İçim yanar, her an, her saniye.
İçimdeki bu acıyı tarif etmek imkansız.
Bir yara gibi, her gün biraz daha derinleşiyor, her nefeste biraz daha canımı yakıyor.
Gözlerimi kapattığımda, sadece karanlık görüyorum.
Bir zamanlar hayal kurduğum, umut ettiğim her şey, şimdi sadece birer kül oldu.
Neden ben?
Neden benim kaderim bu kadar acımasız?
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta