Salalar verilirken içim titrer,
Elimde kalemi bırakıyorum,
Sanırım okulda bir sınav biter.
Kalbin attığını hissediyorum.
Ölüm, nefsim için feryadı figan.
Demeyin af çıktı, ruhum sevinçli.
Elli yıldır, ten kafesime mahkûm,
Bahar geldi mi, bak hava güneşli.
İçimde, depremin enkazı hisler.
Ruh azada, ten mezara mahkûm,
Deforme olacak kerpiç hücreler,
Bir ağırlık çöktü, geliyor uykum.
Ninniye gerek yok, zira yorgunum.
Yarım asır geçti doğum günümden.
Ne Azrail’den, ne de ölüm o korkum.
Ruhum terk edecek, çıkacak tenden…
2026
Uğur Musab Şahin
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!