Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gerçekleri göremeyen gözler kör olmuşta gören yok! Malesef Bir garibin hiç haberi yok..! Tbr ederim, yüreğinize sağlık, güzel olmuş
Kader mi desem bilmem,
Tuzla-buz olduk şimdi.
Vefasızlar hoş göründü de,
Bir ben düşman oldum gözünde
hüzünlü...anlam veremediğiniz bir öfke var...umutlu günler dileğimle...
güzel şiirinize tebriklerimi gönderiyorum....selam ve sevgiyle....
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta