Van’ın karlı ve karanlık sokaklarında,
Acıya dair her şey savrulmuş dört bir yana,
Buz gibi çadırda, sarınsa da battaniyesine,
Küçücük dünyasında dünü düşünüp
Sıcacık bir yuva özlemi içinde,
Korkulu gözlerle bakan bir çocuk gibiyim.
Tek fark; gözlerin geldikçe aklıma,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta