Van’ın karlı ve karanlık sokaklarında,
Acıya dair her şey savrulmuş dört bir yana,
Buz gibi çadırda, sarınsa da battaniyesine,
Küçücük dünyasında dünü düşünüp
Sıcacık bir yuva özlemi içinde,
Korkulu gözlerle bakan bir çocuk gibiyim.
Tek fark; gözlerin geldikçe aklıma,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta