İçim ezildi bir tas ekşimiş yoğurdum kalmış dolabımda küf tutmaya yüz tutmuş yarım ekmeğim, aslında tek yemek yiyemem bilirsin soluk boruma takılır sensiz lokmalar, kalsın tasımda doğradığım ekmekler bunuda yiyemeyeceğim, az sonra yatarım herhalde uykumda gelir tek yatmak ne büyük işkence, karanlıkta yatamam ay küçülür penceremde kokun hafızamda belleğimde, biliyorum bu gecede sensiz yatamayacağım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta