İçim ağlıyor inan, dışım gülerken doktor,
Söyle bu gönül yaram, neden hiç kapanmıyor?
Yok, mudur bir ilâcı, bu kapkara sevdanın,
Eriyorum gün be gün, böyle yaşamak çok zor.
17 Mayıs 1985 – Cuma / Ankara
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kalemin, şiirin, yalnızlığın, yağmurun olurum
Tuz basarım yitik yıllarıma
Yeniden yaşama MERHABAN olurum
Sen oruç ol ben su
Sen çocuk ol ben şeker
Sen Dicle ol ak deli deli ben de Hasankeyf
Sen yaşam ol ben de nefes
Bitmeyen öykün olurum
Ölürüm ıslak gözlerine ölürüm ölürüm…
...
............
iyi ki okudumn sizi sayın KOCADAĞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta