İçilmemiş Rakının Öyküsü Şiiri - Esra Nizam

"İçilmemiş Rakının Öyküsü"

...

Bu zamana kadar herkes içtiği bir rakıyı anlattı.
Ama hiç kimse içilmemiş bir rakıyı anlatmadı.
Bu da,
içilmemiş rakının öyküsü olsun…

..

Yaz akşamı olsun.
Seversin yaz akşamlarını.
Bize seçtiğim bunaltmayacak bir akşamüstü.
Deniz kenarı olsun.
Ama ayaklarının denize değdiği masalardan değil.
Oldu ki üştürsün,
kıyamam.
Hadi otur bakalım...
Rakın, buzun, şalgamın
bembeyaz bir masa örtüsü.
Her şey istediğin gibi.

...

Rakıları ben koydum.
Geleceğe kadar doldurdum.
Bir rakı masası geleneği olarak,
o gecenin şerefine kalktı bardaklar havaya.
“Yarasın ” dedin gülümseyerek.
“Haklısın" dedim içimden.
“Yara-sın”
Bir kere de masaya vuruyoruz kadehlerin altlarını.
Ondan sonra yudumluyoruz.
Yemin ederim,
içtiğim en güzel rakı.

...

Müzeyyen Senarlar,
muhabbet bağları,
elbet bir gün buluşacağızlar
söylüyoruz.
Sevdiğin türlü şeylerden bahsediyorsun.
Dünyanın en mühim şeylerini anlatıyorsun gibi,
dinliyorum seni...
Muhabettiğin en koyu yeri gözlerin.
Ne güzeliz,
içilmemiş rakı soframızda.
Şiir dökülüyor her kadehte dudaklarından.

...

Bu hayal bu kadar yeter!
Hayaller en güzel yerinde kesilmeli çünkü.
Eğer kesilmezse gerçekler devreye giriyor.
Gerçeklerle kurulan rakı sofraları da hüzün kokar.
Ve bilirsin rakı varsa o masada,
Gözyaşı olur, ayrılık olur,
mutlaka bir gönül yarası olur.
Yine de gelip otursaydın karşıma
en güzel sen giderdin rakıyla…

...

Bak aynı şiirde bile sarhoş olamadık seninle…
Oturup birer kadeh rakı içemedik.
Sen bilmezsin şimdi bunun eksikliğini.
Mesele rakı da değildi.
Söz vermiştin bana.
Gittin...
Sözünü de unuttun.
İçilmemiş rakının öyküsü oldun.
Sanki bir şehir istedim senden.
Alt tarafı bir duble rakı içecektik.
Sana söyleyecek iki duble de sözüm vardı.
Neyse…
Neyse artık…
Bundan sonrası :
Olduğu kadar, olmadığı rakı…

...

Bir dublelik umudunu,
bir yetmişliğe
sığdıranlara gelsin.

ESRA NİZAM
17.02.2020