Yazarken seni sana,
yalnız ve bomboş odamda
kaçıncı rüyalarında
sesinse hala kulaklarımda,
hele nefesin iç çekişlerin,
yüreğimi ürpertti inan bana,
sana dokunmak için sözcükler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta