Buğday daha taze içi ham iken,
Cahili andırır başı dik durur,
İnsan ilme doyup olgunlaşırken,
Buğday başağını yere kondurur.
Ârifler kısıtlı ilm uzun boylu,
Uzanır da varır bir hakikate,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yürek sesinizi kutlarım Üstadım,
İnsan meyveli ağaçsa eğer tevazusuyla buğday başağı gibi başını eğer...
Sağlıcakla şen ve esen kalınız,
Gönül dolusu selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta