Nurettin Polat Çamlıbel
Bir yetmişlik getir be meyhaneci
Kafaya dikeyim içeyim bu gün
Ne dostlardan vefa ne yarda insaf
İçipde kendimden geçeyim bu gün
Donat şu masayı meyler dizilsin
Beni benden eden kendi üzülsün
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta