Nurettin Polat Çamlıbel
Bir yetmişlik getir be meyhaneci
Kafaya dikeyim içeyim bu gün
Ne dostlardan vefa ne yarda insaf
İçipde kendimden geçeyim bu gün
Donat şu masayı meyler dizilsin
Beni benden eden kendi üzülsün
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta