Nöbet tutar yatağımda kağıdım kalemim
virgülüm ve ünlemim
düşlerimde avcı kılığıyla dolaşır işgüzar usum
kapısını çalar gözlerimin kapı duvar
sana kalmaz anısı bir rüyanın
noktam uyur
sırtında bir nokta daha uyuduğunda da uyur: tanım yoktur
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta