Sesinin yankısını kendi içinde duyunca insan
Sessizliğin dinginliğinde buluyor kendini...
Biraz daha , biraz daha artık tüm seslerin
kakafonisinden uzaklaşıp kalbinin duyargalarına birikmiş
anıların samimiyetine sığınıyor...
Kalbine sığınamayan insan
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta