İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayret..
Az önce 'devremülk' diyordu şiir, şimdi de 'aitlik..'
Ben de şaşırıyorum Necdet.. Bazen 'kiralık durmalı' insan.. Bıkarsın, aynı yere bakmaktan, aynı manzaradan..
İşte o zaman çıkıp gidersin..
Ya mülkün sahibi isen? Hadi bakalım.. Gözün arkada kalır mı, kalmaz mı...
'Kulaklar' hariç ama.. Gözler hadi neyse..
Kutlarım Kardeşim..
Şimdi bu çınlama hanı birisi anınca çınlar ya, o guruptan mı, yoksa fiziki mi?...Hani, 'mektup de de mektup gibi okuyayım' demiş ya hoca, aynen öyle... Kutlarım...
NEŞENİZ DAİM OLSUN ÖĞRETMENİM...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta