Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sesimden mahrum kalan yazılarım mahrumiyetini beni eriterek gideriyor,
sesime yenilmek istiyorum...
muhteşem bir şey bu...
ses kattı günüme...sessizliğin otasında sese özlem duyduğum bir anda...
sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta