Dokunuşsuzum...
Gülüşüne konan bir belleğin kavuşma çırpıntılarına esir oluyorum.
Tırnaklarıma derimin geçirgenliğini kabullendirebilirim
kanı silinir ama izi kalır
izi kalan bir sancının rahim bellediği bir vücutsa kansız kalır
ve tırnaktaki iz kendiliğinden akar sert griye...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta