Dokunuşsuzum...
Gülüşüne konan bir belleğin kavuşma çırpıntılarına esir oluyorum.
Tırnaklarıma derimin geçirgenliğini kabullendirebilirim
kanı silinir ama izi kalır
izi kalan bir sancının rahim bellediği bir vücutsa kansız kalır
ve tırnaktaki iz kendiliğinden akar sert griye...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta