İnsan coğrafyası dünyaya eştir,
Tümsekler, tepeler, dağlar iç içe.
Işıkları aynı, ayla güneştir,
Deryalar, nehirler, çaylar iç içe.
Havası, ateşi, toprak nemi de,
İklim şartları da mevsim demi de,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta