iç hesaplaşmalarla geçiyor ömrü hikayen
saat dolduruyorsun zamanla savaşırken
renklerin tonları kadar mutsuzluğun tonları
bin hüzün çöker kente
gün geceye karışırken....
ve mutluluklar da gök kuşağı misali
görkemli bir gösteri gökyüzünde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta