Diyorlar ki iç dökümü bir insanın özüdür.
Konuşunca rahatlarmış insan.
Oysa;
sabrımın koyu gölgeli gökyüzü,
içimde kopan kıyametin son sözüdür.
Bundandır,
şu ucu kıvrık kekeme gülüşüm,
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




mesela))
bana göre sabrim degil de
suskunlugum
olmaliydi
siir zaman mantkk alaninda kendi
bütünlemis olmaz miydi?
sizce de
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta