AĞLA GÖZLERİM BOŞA AKTIĞIN GÜNLERE AĞLA
KANAYAN YARALARIM BİR GÜN KABUK TUT MASADA
SIZILARIM YÜREĞİMDE YEŞERİP AÇIP DUR SADA
KİMSEYE GÖRÜNMEDEN İÇLENEREK İÇ ÇEKEREK AĞLA,,,,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta