İbrikci başına bakın, ne olmuş.
Azameti bitmiş sararmış, solmuş.
Üstüne yağmur yağmış, güneş doğmuş.
Sıcaklarda eriyen buza dönmüş.
Bu hayatı hep böyle gider sanmış.
Poh, pohcuları gitmiş, yalnız kalmış.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta