Bir, bir gözümün önüne gelir çocukluk anılarım
Bazen oturup sesizce ağlarım, ağlarım, ağlarım
Ne haldedir sümbül, çiğdem kokulu dağlarım
Şırıl, şırıl akan sular, öten kuşlar, yem yeşil bağlarım
Uzun zaman oldu ayrılalı geride kaldı eski çağlarım
Ümidim yıkıldı, hayallerim dondu, vardım’ ki bağa
Bu ne hal, hiç eser kalmamış eski halinden dönmüş dağa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta