İbret Almax Şiiri - Hacı Veli Soylu

Bilir insan bura fani
Yaşar sanki dünya baki
Gelir çatar ölüm ani
Gidenlerden ibret almaz

Kafa tutar o rabbine
Düşer şeytanın eline
Bilmez sonra hayat nice
Yaşamlardan ibret akmaz

Hayat sanki birer mevsim
Yaprak döker ağaç evim
Kar yağar kaplanır meşin
Dökülenden ibret almaz

Günler aylar yıllar biter
Çalışmalar sonlar biter
Beklenmedik anlar biter
Geçenlerden ibret almaz

Bu yol çıkmaz sokak girme
Alamazsın geri ivme
Gel dost ilini terk etme
Bitenlerden ibret almaz