Günlerden çarşambaydı busabah güzel bir günü dışarda geçirme
istedim giyinip çıktım biraz yörüyüş yapayım diye yörüdüm yorulmuştum
dışarıdakı banklarda ayrı ayrı her birinde oturanlar vardı gittim oturmaya
oturmaya hazırlanırken orada bir çift gözle karşılaştım çok sıkılgan ve
üzgün hali var her halinden belliydi yanına giderek selam dedim aleyküm
selam dedi oturdum yanına konuşma olsun diye ortaya bir lafattım
Adını sordum adım ibrahim dedi ve sustu canınmı sıkkınmı öyle sayılır
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta