Eve varınca girersin
Bir karanlık odaya
Hani lambayı yakmadan
Bir sigara yakarsın ya
Bir çekersin tepki veriri gibi
Ben bir öğretmenim
Karanlıklar korksun benden.
Çalışkandır gönlüm ta ezelden.
Fırat’ın Dicle’nin aktığı yerden.
Ben bir öğretmenim
Nasıl söylersin
Bir çırpıda olanları.
Gözlerinin gülmediğini,
Yüreğinin yanmadığını,
Nasıl söylersin.
Bir rüya mıydı ?
Sen de bitirsen,
Kabuk bağlasa yaralarımız.
Silsek yazdığımız tüm şiirleri.
Yaksak küle döndürsek,
Düne dair tüm resimleri.
Her akşam aklıma düşmesen,
Senden sonra boşaldı kalbim
Bir daha kimseyi sevmeyeceğim
Ben zaten yalnızdım yalnız öleceğim
Beni sen değil hasretin öldürdü
Kimseler gelipte halimi sormaz
Arıyordun dünyaya kazık çakmanın
Bin türlü yolunu,
Düşünmeden yaşadın,
Görmedin sonunu.
Günlük hevesleri yaşadım sandın,
Gençliğin sende kalacak sandın
Dönüpte bakarım maziye
Bir hatıra ararım gizlice
Korkum yakalanmak değildir
Kaybetmek seni öylece
Bir yanda sen ve o hayalin
Gözümde biriken bir özlem gibi
Damlıyor her anımda düşünsem seni.
Kalbim yanıyor çekiliyorum geri
Ağlamak geliyor içinden bilmesen de beni.
Yalnızlığımı anlatıyor her zaman bana
Gönderdiğin resimde gözlerin yalan
Yazdığın her satırda sözlerin yalan
Eskidendi o mazide kalan
Bir sen vardın bende gerisi yalan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!