Duvarları söküldü avluları tekleşti
Koca koca yapılar birbirine yaklaştı
Sevecen komşuluklar toplumdan uzaklaştı
İnsanlar sıklaştıkça insanlık seyrekleşti.
Şu heybetli yapılar saray mıdır kale mi?
Bu ne biçim okumaktır?
Dilimden uzak kalmışım.
Yanlışlara örnek çoktur.
Alimden uzak kalmışım.
Akıllıya deyip deli,
Fenne düşman değil özüm
İyi anlaşılsın sözüm
Budur ahvalimiz bizim
Yapayalnız yaşıyoruz.
Gerçekler böyledir heyhat
Aklım iflas etti gayri
Akiller söylesin bari
Neler yanlış neler doğru?
Sorulacak zaman geldi.
Hakkın emri konmuş rafa
Akılla doğruyu görmeyen kişi,
Hayale sevinir düşe sevinir.
Beladan bir türlü kurtulmaz başı,
Cıvıtın artığı aşa sevinir.
Muhannet bal diye zehir içirir,
Sözcükle dantel örmüşler
Şiir demişler adına
Hisleri balla karmışlar
Şiir demişler adına.
Sevdaya aşka öğüde
Biz bu yolda nere kadar gideriz?
Loş beyinler sırtımızda yük gardaş..
Hem yük taşır hem bedelin öderiz
Keş beyinler sırtımızda yük gardaş..
Başımızda yüzümüzün karası
İlahi emri alanı,
Saygı ile selamlarım.
Özü sözü bir olanı,
Saygı ile selamlarım.
Karanlığa mum yakanı,
Güzellerin aşkı düştü özüme
Kalpleri kırmayan dili severim.
Hasretinden yaşlar dolar gözüme
Unutamam bizim eli severim
Geçer kış günleri tez biter gene
Sevgi kapısından girsen içeri,
Benlik kayıp olur poz aciz kalır.
Anlamları taşıyamaz kelime,
Kağıt kalem yetmez söz aciz kalır.
Ucuz sermayedir Hak’tan kuluna,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!