İbrahim Oral Emul Şiirleri - Şair İbrahi ...

Merhamet

Rahmeti Allahın bile
Mahluka sirayet etmiş
Dağılan zerreleriyle
İnsanoğlu medenileşmiş

hava sıcak
zemin oynak
gözler kısık
başları da eğik

zaman hızlı

Nefes aldığınca başlar
Sınav her sabah yeniden.

Dün garantörün değil
Dünya sınavının

Nefret Ehli

Nefreti ayakta tuttu
Öfkesi taştı sel oldu
Silahı salladı haykırdı durdu

titreyen gözlerden akan yaşları
silen bir elleri olmadıkça
cepleri boş bırakmasa
bile ne olur büyüklerin

sıkışan yürekleri

Serbest nazım icat oldu,
Dertliler derman buldu

Sözünü sakınanlar
Açık açık döküldü

Güneş gider, geride kalır gece
Şairlerin dudağında gezer hece
Kalplerin anahtarı, gözler pırıltılı
Sazlar, sözler dile gelir ince ince

beni eller gibi görme
sen benimsin, ben seninim
gel beni senden ayırma
sen benimsin, ben seninim

senin kalbin benim kalbim

Temennim

Güvenecek omuz az, yolun daim açılsın;
Allah gönlüne umut, adımına nur katsın.

Yemyeşil cennet gibi bir bahçede süzülerek
Kulaklığımda ispanyol gitaristin melodisini içiyorum

Üstlerine yürüdükçe havalanan kumruları seyrederek
Zihnimi, ruhumun en berrak aynasında temizliyorum