Aşığın Duası
Vuslatın sevinci,hasreti boğsun,
Ya yar yola çıksın,ya da yol yare.
Kin nefret öfkeyi, artık bıraksın,
Ya yar yola çıksın,ya da yol yare.
Günler aylar yıllar,geçiyor sensiz,
Artık yaşanacak,bu aşk bedensiz.
Bu ayrılık değil,belki nedensiz,
Artık yaşanacak,bu aşk bedensiz.
Nimette kısmetmiş,ahrette kısmet,
Dostluk aracına,bir akşam üstü,
Binipte birlikte,yola çıktılar.
İlk değildi gerçi,öncesi vardı,
Bu tür yolculuğa,alışıktılar.
Gönül bahçesinden,güller derdiler,
Kul boşa çırpınır,boşa yorulur,
Kısmetten öteye,yol varmaz imiş.
Coşkun akan seller, elbet durulur,
Kısmetten öteye,yol varmaz imiş.
Elbet boş durmamak,barışmak gerek,
Köprüden önceki,son çıkış kaçar,
Hayır levhasından,dönmezsek eğer.
On yedi nisanda,iş işten geçer,
Hayır levhasından,dönmezsek eğer.
Sonu gelmez olur,arsızlıkların,
Kasveti,hasreti,iyi bilirler,
Ömrünce vuslatı,görmeyen gözler.
Gurbeti vatanı,köyü bilirler,
Ömrünce vuslatı,görmeyen gözler.
Uzaklara dalıp dalıp giderler,
Fırtınadan çıkıp,döndüğün liman,
Kül oldu gidecek,yerin kalmadı.
Hayat öylesine,yordu ki seni,
Dizde derman,gözde ferin kalmadı.
Seldin,felakettin,bir taşkın dere,
Gençleri boş gezer,emeklisi aç,
Sarayda itibar, var sanır salak.
Ekme yok,biçme yok,toprağı kıraç,
Sarayda itibar, var sanır salak.
Kimi sağ'ı,kimi sol'u anlatır,
Vedaya ezelden, alışkınız biz,
Senden ayrılmakta,fazla zor olmaz.
Nice yangın görmüş,garip gönülde,
Kıvılcım düşse de,gayrı kor olmaz.
Dönmüşse kuru çaya,coşkun akan nehirler,
Ya kelimeler suskun,ya da küstü şairler.
Nerde kaldı sevdayı,anlatan o şiirler,
Ya kelimeler suskun,ya da küstü şairler.
Hatırlanmıyor ise,artık kara nisanlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!