Anladım ki ben sende,
Bir rüzgardım, estim ve geçtim..
Ama unutma sen de ben de,
Bir rüyaydın ve uyandım bitti..
Sana da kısmet olsun,
Bıraktırdığın tüm cümleleri,
Artık yoksun bunu biliyorum..
Ama varsın da sanki..!
Sıcacık nefesini hissediyorum zamansız.
Ve yine zamansız teninin kokusu çarpıyor yüzüme...
Bir zamanlar herkesi karşıma almıştım..
Gururumu sen de yok etmiştim...
Bırakma beni...
Gitme... bırakma beni,
Sensizliğe mahkum edip de,
Yalnız bırakma beni...
Suçum neydi benim söyle,
BİTTİ..
Sen gittin gideli bir garibim şimdi. Yokluğuna alışmak çok zor.. Mevsimler bir bir gelip geçiyor.
Ama sen yoksun
Geçen her mevsimde..
Arıyorum seni her gezdiğimiz yerde. Bir köşe başında ya da
Eninde sonunda
Yüzleştirecek hayat bizi,
Nasıl olsa bir gün
Karşılaşacağız seninle..
Ve o gün geldiğinde başım dik,
Gözlerinin içine bakacağım..
Eski yaram...
Yine ansızın düştün aklıma,
Bu gece yüreğimde buram buram tütüyor hasretin,
Gözlerim den damla damla dökülürken özlemin,
Bütün sokaklar sessizliğe bürünürken
HİÇ...
Karşıma çıktığın o gün anlamalıydım,
Bakışlarındaki o sahte şafağı,
Arkasından gelecek zifiri karanlığı.
Kapımı çalacak olanın Sevda değil,
Unut... Diyorlar..!
Ne de kolay söylüyorlar..
Silince bile izi kalıyor,
Beyaz kağıt'ta..
Kal be Can diye yazılanı,
Nasıl sileyim iki satırda..
Kimsesiz Hüzün...
Yüreğimin kuytusunda yeşeren o sessiz çiçek,
Adı konulmamış, rüzgârda savrulan kimsesiz hüzün.
Seni sevmek; karanlıkta bir yıldıza el sürmek,
Ve her sabah, yokluğunla uyanmak kadar hüzün...
Müebbet Yalnızlık
Üşüyorum sevgilim, gecenin ayazı keskin,
Sensizliğin koynunda bir başıma, bitkin...
Yüreğim sevdana müebbet, yollarım sana sürgün,
Kalemimden dökülen her satır, yokluğuna dargın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!