İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İbrahim Karaca, 27 Nisan doğumlu bir şairdir. Gençlik yıllarında şiirlerini kaleme almıştır. Çoğu eseri bu dönemde ortaya çıkmıştır ve yazım sürecinde estetik düzen veya özen yerine doğrudan kaleminden gelen ifadeleri kullanmıştır. Eserleri arasında Mevsimler Yalnız Sana Bağlı, İlk Gösterim, Müşahede ve Yaşamaktan Evvel Sen adlı kitaplar bulunmaktadır. Şair, kişisel bilgilerini sınırlı tutarak şiirlerini okurlara sunmaktadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!