İbrahim’i Hayat
İbrahim içimizdeki putları kır!
Sen putları kırdıkça; nemrutlar uyanacak biliyorum.
Sonu ateşe atılmak pahasına da olsa kır.
Ateşe atıldıkça biz,
Gül bahçeleri çoğalacak, biliyorum…
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta