Hicran,gün ortasında,
Ömür işin tısında,
Peşinde,arkasında,
Rüzgar esmeye dursun.
Gül gül açarmış çiçek
Ben...
Sarp kayalıkların,
Hırçın rüzgarın,
Bakışı engin dağların,
Farklı dünyaların,
Yaşanmış ya da yaşanacak,
Aynalar kırmayın solgun yüzümü,
Sizlere aks eden hayat yoludur,
Farklı farklı yollar kahır doludur,
Gözümden fışkıran Dicle koludur,
Sök beni topraktan rengimi soldur,
Bir anlam,bir çare kayıp özüme...
kahrım da yok
öfkem de...
gönlüm bomboş
huzursuz edici bir
boşluk bu.
Aç kucağını toprak,
Ben miyim beklediğin?
Uyuyup uyanmasak,
Ben miyim gözlediğin?
Tüm gücünle sık artık,
Neyse,
Aman her neyse,
Susalım.
Susmayı deniyelim,
Sessizlik konuşsun.
Bir uyku gibi gerçek,
Bin rüya gibi yalan,
Gözünü rüyadan çek,
Nasıl görünür insan?
Sabah gibi aydınlık,
sen bir şey demek istersin
diyemeden susarsın
ve o bir şey demek ister
çok şey der
susturamazsın
bu gece yolun düşerse onun diyarına
ey bahtiyar rüzgar
çiçekler toplayayım sen gitmeden her mevsimden
biriktir onları kucağına
vardığında diyarına
onu bul ve başından yağdır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!