Bilimin adının bile yabancı durduğu küçük bir kasabada yaşıyorum. Burada soru sormak bir merak değil, bir risk olarak görülür. İnsanlar bilgiyi aramak yerine kabullenmeyi seçer; akıl, çoğu zaman hurafenin gölgesinde kalır. Din güçlüdür ama sorgulanmaz; doğruluğu tartışılmaz, anlamı üzerine düşünülmez. İnanç, özgürlükten çok bir sınır gibidir.
Bu kasabada düşünmek sessiz yapılır. Yüksek sesle sorulan her soru, bir huzursuzluk doğurur. Bilime yönelen bakışlar şüpheyle karşılanır; farklı düşünen, farklı hisseden insan yalnızlaşır. Kelimelerimi bu yüzden çoğu zaman içimde taşırım. Yazmak, burada konuşamadıklarımın tek sığınağıdır.
Şiirlerimde çatışma vardır: akılla kabullenme arasında, inançla sorgulama arasında. Yazdıklarım bir isyan değil; bir arayıştır. Çünkü insanın en temel hakkının düşünmek olduğuna inanıyorum. Bu kasabada düşünmek zor olsa da, ben kelimelerle nefes almaya devam ediyorum.
Eserleri
Bilim
Dini düşüncem
İlimi reddetmek
Denizde bekleyen iskelet
Tanrı'yı aramak
Ölümsüzlük
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!