Gözlerim dalar ufka, sabret der içim bana,
Her fırtına diner, geçer günler hüzünle yana.
Kalbim yorgun, ellerim titrer, beklerim sessizce,
Ama her acının sonunda doğar umut, gizlice.
Aradım seni gökte, ses yok, iz yok
Dua var, umut var, cevap yok
Eğer varsın neden bu kadar uzak?
Eğer adilsen bu dünya neden tuzak?
Akıl verdin diyorsam, sormam suç mu?
Ev dediler, sığınak sandım,
meğer içimde fırtınaymış rüzgârım.
Sesim duvarlara çarpıp döndü,
kendime bile yabancı kaldım.
Toprak kan ağlar, sesler kaybolur nâ-mahrem,
Gözler görür zulmü, yürekler solar her dem.
Adâlet susar, ümidler kırık kalır hâlâ,
Halk bekler sabır ile, fecr-i hakikat yâra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!