Bir hayat var bölüşülmeyen
Düşünmek dalıp derinlere
Durgun, suskun biraz da kırgın
Eskiden nakış nakış dokurduk sevdayı
Özlemi, hasreti, aşkı
Kavgalar iki kişilikti
Sevdin sen
Bir kelebek kadar masum
Bir çiçek kadar temiz
Koklanacak gül gibi huzur dolu
Bakışındaki ahenkteki giz gibi
Mutluluk istedin
Yağan yağmura sor doğan güneşe
Bir baharın sıcaklığında açan çiçeğe
Her rüzgarın ardından dökülen yaprağa
Günün akşamı ölüm, sabahı dirilmek mi?
Bir aşığın elindeki kaleme sor dilsiz kağıda
Verin bana çocukluğumu..!
Gerçeğini bilmeden hayatın
Yaşardım o masumiyetle
Bir başkaydı o gülüşler
Bir başka geçerdi zaman
Dert nedir bilmeden
Ve yalnızlık
Senin hatıran kadar
Seni kaybetmek hemen her yerde
Yapayalnız kalmak gecelerde
Bakışlarından, gülüşünden
Senden uzağım..
Bir yağmur iplik iplik
Damlaydı yağmura gözyaşım
Kendime bir gece saydım
Biten güneşimizin ötesinde
İskelede çaresiz ıssız bir ben
Yüreğim doluyor
Bir sokak ve gece yarısı
Boş bir banktaydı hala
Sönüktü sokak lambası
Kimse görmesin diye miydi
Bekleyen kendini göstermez mi..!
Bekliyordu elinde demet çiçekle
Duyuyor musun
Bir ses,
Yankılanıyor etrafta
Altında kalmış
Umutlar, hayaller, hayatlar..
Çaresiz bir ben
Yoruldum sanki biraz
Kolumdaki saat bile ağır geliyor
Zaman öyle durmuş gibi geçiyor ki
Bilemedim uykunun saatini
Kaldırmak istiyorum bütün yükü
Her şeye yetişmek inadına yapmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!