Tertemiz yaşadın, kirletemedi dünya seni.
Bu kirli dünyanın istediği adam olmadın İbrahim!
Riya, kibir, gösteriş, kötülük nedir bilmedin.
Dünyanın kirli suyunda yüzmedin İbrahim.
Panayırlar kuruldu sanki gönül pazarında.
Pamuk şeker gibi, adam satan satana..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta