İbrahim Çiçek Şiirleri - Şair İbrahim Çiçek

Kültür budanınca ahlak çalındı;
Özü sözü doğru insan az kaldı.
Hain insanlar hep hedefe vardı,
Özü sözü doğru insan az kaldı.

Davasına sahip çıkan kalmadı;

Bugün Azraili gördüm düşümde
En sonunda bana geldin Azrail
Anladım ki bugün alacan canı
En sonunda bana geldin Azrail

Bu fani dünyada bilmem nedeyim

Gerçek güzellikten bahsedeceğim
Her şeyden önemli ahlaktır ahlak
Yüzünden nur gibi ışık saçsada
Her şeyden önemli ahlaktır ahlak

Çelik yay gibi olsa kaşları

Herkes birbirini sevsin;
Muhabbet olsun ailede.
Birbirini hep hoş görsün,
Muhabbet olsun ailede.

Kaynana gelin ve kız;

Akıllı oldum çektim elin derdini
Delinin derdini akıllı çeker
Herşeyi dert edip yıktım bendimi
Delinin derdini akıllı çeker

Maksatımız akıl noksanı değil

Acı acı vurdum gönül sazına,
Torunlarım geldi aklıma benim.
Hasretlik yazılmış benim yazıma
Torunlarım geldi aklıma benim.

Özlemişim oğul kızı gelini,

Ne hayaller kuruyordum ezelden,
O hayaller bugün aklıma geldi.
Örnek topluyordum, her bir güzelden
O hayaller bugün aklıma geldi.

Geçmiş yıllarımı biraz yokladım,

Yüreklerde iman ateşi tüten
Şeytani iblise taşları atan
Sırat köprüsünden yel gibi gider
Bizi bu kullardan eyle ALLAH’ ım

Cehennemde yakma bizleri nara

Haram ilaç olsa içilirmi hiç
Hakkın mesajına kulak versene
Virane bağlardan geçilir mi hiç
İlacını yaradandan alsana

Kurşun yesen dik dur yiğit desinler

Azrail misafir kapıma geldiğinde;
El elden üzülür ALLAH aman günüdür.
Gözümden yaşlarım döküldüğünde,
El elden üzülür ALLAH aman günüdür.

Helalleşmek için gelmişler bana;