Ew çi dem bû çi devran bû,
Li ser serê hevalan bû,
Çar hevalême şehît bû
Ji bon gellê xwe feda bû.
Li wê xûrsa heftên xwehan,
Çİ DEWRAN BU
Yabo welleh birîndarim,
Birîndarim û stixwarim,
Li vê dinyê nema karim
Dert pir bûyi pê nikarim.
Dîsa dar rûtbûn dîsa bû payîz,
Dara pel weşand xelasbû nergîz,
Hatin xemlandin xort û bûk û qîz
Dîsa hat û çû demsalek e nû.
Felekê dev ji min berde,
Dilêmin tev kul û derde,
Derdêmin li min zêdeye
Ne kû dert kî din tib serde.
Zaten şensê min nemayi,
Bihari îro bihari,
Derdê dilêmin girani,
Bav û bira vî derdêmi
Veşartî kes pê nizani.
Êg hişyar vî derdî zanin,
Nezarê curnê sor-Bereha alemkê-Hebîsê bêlik,
Henûka-Axkolk-Bireka tavzelqê-Carê eli kunik,
Erdê hemo-Avzêmk-Besta ebdilê-Carê hewdik
Girê bûka-Şkeftika gura-Alemka jêr-Kevirbelik.
Newala heso-Newala xanîkê elman-Beyara filê,
Roja ez çûbûm ber pez,
Min û yarê li nav rez,
Me dest dirêjahî kir
Min avêt rûkê wê gez.
Roja ez çûm karvanyê,
Ez xortekî gundî me,
Îşê xwe ji min nî ne,
Ez ne terim birçî me
Jin heyi zewicî me.
Malamin xerabûyi,
Zivistan wexta baran û berfê ye,
Payîz demsala şahî û kêfê ye,
Eger tû yê werî bi revandinê
Ez werim te hîn kû serê sibê ye.
Lê dotmamê ez kurê apê te me,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!