İbrâhîm, bana da söyle:
Güneşime göz koyan kim?
Ben yıkılmayı kurtuluş sanırdım,
oysa yıkıntıların arasından yeni putlar fışkırdı.
Adlarını kader koydum.
Sabrı öğrendim.
Tevekkül dedim.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta