tanrı çamurdan yarattım diyor,
oysa kiminin kalbi altın,
kiminin ki pırlanta…
kiminin teni ipekten, kiminin dudakları gülden.
yaratılmışların en şereflisi, Kâinatın Hülâsası insan;
gerçekte en çok da hırstan, kibirden ibaret!
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta